แฮร์รี่ พอตเตอร์
พ่อมดน้อยที่สะกด ให้คนคลั่งไคล้ไปทั่ว
โลก



จินตนาการของภูตผีล้วนเป็นเรื่องจริง

เรื่อง ปราสาทผีสิงและดินแดนแห่งเวทมนต์

ที่เชื่อว่าครั้งหนึ่งเคยมีอยู่จริง สัตว์ในตำนาน หรือแม้กระทั่ง
การแสวงหาเพื่อชีวิตเป็นอมตะ เกิดขึ้นได้อย่างไร ?


คำถามต่าง ๆ ที่ทุกคนมักจะสงสัย มีอะไรที่ถูกฝังอยู่ใต้ชานชาลา ในสถานีรถไฟหรือไม่ ระเบียงผีสิง เป็นเรื่องจริงหรือเป็นเพียงจินตนาการ มีเวทมนต์คาถากี่บทที่เขียนจากเรื่องจริง นิทานโบราณเรื่องไหนที่ จุดประกายนิยายเรื่องดังเรื่องนี้ มีโรงเรียนประจำที่ไหนที่เหมือนกับโรงเรียนประจำ ฮอร์กวอร์ด กีฬาโบราณใดที่เป็นแรงบันดาลใจที่เกิดกีฬา ควิดดิชและตำนานเกี่ยวกับไม้กวาดของบรรดาพ่อมดแม่มด และสุดท้าย ศิลาอาถรรพ์ มีจริงหรือไม่ มีใครในโลกนี้ที่เคยพบมัน เราจะไปหาคำตอบกัน

ชานชาลา เก้าเศษสามส่วนสี่

การเดินทางของเราเริ่มต้นที่สถานนีรถไฟที่แสนจะธรรมดาและ เป็นที่วิเศษมากสำหรับแฮร์รี่พอตเตอร์ สถานีรถไฟคิงครอส ในลอนดอน นั้นคือประตูลับไปสู่โลกเวทมนต์
เป็นสถานที่เดินทางของมนุษย์อย่างเราหรือโลกของมักเกิล ในสู่การเดินทางผจญภัยในโลกเวทมนต์ ชานชาลาในสถานีรถไฟคิงครอส มีเรื่องราวที่น่าหลงใหลนั่นคือ ชานชาลา เก้าเศษสามส่วนสี่



การค้นหาชานชาลา เก้าเศษสามส่วนสี่ เป็นสิ่งท้าทายสิ่งแรกของแฮร์รี่ เพราะมันถูกซ่อนจากสายตาของมักเกิลทุกคน ด้วยความช่วยเหลือเล็ก ๆ น้อย ๆ จากพ่อมดแม่มดที่เป็นมิตร ในที่สุดแฮร์รี่ก็เจอชานชาลาและ ขึ้นรถไฟเพื่อไปโรงเรียนฮอกวอตส์ (ปัจจุบันชานชาลานี่เหมือนจะกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวไปแล้วนะ^^)

ตรอกไดแอกอน


สถานที่ตั้งอยู่บนถนนสายเก่าแก่ที่สุดในลอนดอน สถานที่แรกที่แฮร์รี่ได้สัมผัสก็คือ ธนาคารกริงกอร์ต ที่มีห้องใต้ดินไว้เก็บของมีค่า เพื่อค้นพบว่าพ่อแม่ของเขาได้เก็บของไว้ให้เขาเป็นจำนวนมากพอที่เขา จะนำไปซื้ออุปกรณ์เวทมนต์ ตามที่เขาต้องการสำหรับไปเรียนที่ฮอกวอตส์ในภาพยนตร์เรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ ที่น่าแปลกคือมีห้องใต้ดินเหมือนในหนังสือไว้สำหรับเก็บเครื่องเงินล้ำค่า ที่มีอายุเก่าแก่เช่นเดียวกับในกริงกอร์ต ที่ได้รับการรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวด แต่แตกต่างกันตรงที่ ในหนังสือคนเฝ้าไม่ใช่คนแต่เป็นก็อบลินเมื่อทรัพย์สมบัติที่พ่อแม่ฝากไว้ในธนาคารกริงกอร์ต แฮร์รี่นำไปซื้อของวิเศษต่าง ๆ อย่างสนุกสนาน ที่ที่ สองที่แฮร์รี่ต้องไปที่ตรอกไดแอกอนคือ ร้านขายชุดนักเรียนพ่อมด ที่ออกแบบได้น่ากลัว ไม่แพ้กับเรื่องเล่าในตำนานเลยทีเดียว ส่วนอุปกรณ์อื่น ๆ ของแฮร์รี่ ก็มีความน่าสนใจและที่มาที่น่าตื่นเต้น

การปรุงยา

แฮร์รี่ซื้อส่วนผสมลับกับคนขายยาที่ร้านสมุนไพรเพื่อใช้เรียนวิชาปรุงยาพิษ ไม่น่าเชื่อว่า โลกของเรากับโลกของแฮร์รี่ จะมีเรื่องคล้ายกันอีกแล้ว สมุนไพรหลายชนิดที่แฮร์รี่ซื้อไป ก็ยังคงมีใช้กันอยู่ในปัจจุบัน คริส วิอารี่ ผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพรกล่าวว่า ยาสมุนไพรหรือการนำเพื่อมาปรุงเป็นยา เป็นวิชาที่สืบทอดกันมายาวนานหลายพันปี แต่เมื่อสังคมเปลี่ยนไป การใช้สมุนไพรก็ต้องเปลี่ยนตาม ตัวสมุนไพรยังคงมีอยู่เหมือนเดิม และการใช้ประโยชน์จากมันก็กำลังเปลี่ยนไป เพราะสภาพแวดล้อมและเชื้อโรคใหม่ ๆ สมุนไพรที่แฮร์รี่นำมาใช้ก็คือ เบลลาดอนน่า พืชที่มีพิษทำให้ถึงตายได้ แต่ตามนิยายปรัมปราบอกไว้ว่า พวกพ่อมดและแม่มดใช้ทำยาวิเศษทำที่ทำให้พวกเขาบินได้ โดยทั่วไปแล้วพิธีกรรมต่าง ๆ ของพ่อมดแม่มด มักมาจากความเชื่อที่ใช้กันแพร่หลายในกลุ่มพ่อมดหมอผี จะมีการนำเบลลาดอนน่า มาทำเป็นครีมถูตัว ครีมดังกล่าวจะนำพ่อมดและแม่มดนำไปสู่ความตาย เพื่อนำวิธีรักษาคนที่ใกล้ตายกลับมายังโลก

ไม้กายสิทธิ์

ไม้กายสิทธิ์ ใช้สำหรับส่งผ่านพลังจิตของคนไปยังวัตถุสิ่งของ ก่อนที่จะเสกคาถาเป็นไปตามต้องการ พ่อมดแม่มดทุกคน รวมทั้งแฮร์รี่ จึงต้องเลื่อกไม้ที่เหมาะสมกับตนอย่างพิถีพิถัน ส่วนชนิดของไม้ที่ใช้ทำกันมานั้นมีหลาบชนิด แต่ส่วนใหญ่จะใช้ ไม้ เคลเซิลยูโบส หลังจากหาอยู่นาน ในที่สุดแฮร์รี่ก็พบไม้ที่เหมาะสมกับเขาที่สุด นั้นก็คือไม้วิเศษจากไม้ฮอลลี่

สัตว์เลี้ยง


สิ่งสุดท้ายที่แฮร์รี่ทำก็คือ ต้องหาสัตว์เลี้ยงเชื่อง ๆ ก็คือ แต่คงไม่มีอะไรเหมาะสมไปกว่า นกฮูก ที่จะคอยช่วยเหลือด้วยเวทมนต์ต่าง ๆ เชื่อกันว่าพวกพ่อมดแม่มด ใช้นกฮูกเฝ้ายาม แทนที่จะเป็นสุนัข พวกมันจะส่งเสียงร้องเมื่อมีอะไรผิดปกติ เพื่อเตือนให้เจ้าของสามารถหายตัวไปได้ทัน นักฮูกของแฮร์รี่มีชื่อว่าเฮดวิด แต่นกตัวนี้ไม่ได้ฉลาดอย่างที่เราเห็นในภาพยนตร์ ผู้ฝึกนกฮูกกล่าวว่า นกฮูกแก่ ๆ ที่ดูเฉลียวฉลาดนั้น เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นมาตอนที่อยู่ในป่าพวกมัน ไม่ได้ฉลาดขนาดนั้น ที่จริงแล้วเจ้านกฮูกในเรื่องแฮร์รี่พอตเตอร์ ไม่ได้เชื่องเลยสักนิด มันไม่เคยแสดงความรู้สึกหรืออารมณ์อะไรออกมาทั้งนั้น สิ่งเดียวที่มันสนใจก็คือ เรื่องอาหารกับคนที่ จะให้อาหารมันได้เท่านั้นและนี่คือ